De Gezichten van Buitenhof
Een kijkje achter mijn eerste portretproject in de wijk
Soms ontstaat een fotografie project vanuit een idee dat maar blijft rondspoken. De Gezichten van Buitenhof was zo'n idee.
Ik woon zelf in Buitenhof en wilde graag iets doen met de plek waar ik woon. Tegelijkertijd wilde ik mezelf verder ontwikkelen in portretfotografie en meer ervaring opdoen met studioverlichting. Uiteindelijk kwam alles samen in één project: bewoners uit mijn eigen wijk voor mijn camera brengen en hen op een persoonlijke manier vastleggen.
Van idee naar project
Het project heb ik volledig zelf bedacht en georganiseerd. Ik wilde niet zomaar een verzameling portretten maken, maar vooral foto's waarin de persoon zelf centraal staat.
Daarom vond ik het belangrijk dat mensen zich niet hoefden voor te doen. Geen perfecte poses, geen geforceerde glimlach en geen beeld dat mooier gemaakt moest worden dan de persoon zelf. Ik hou van fotografie waarin je iemand echt een beetje kunt herkennen. Een blik, een houding, een lach, een rimpel of juist iets kleins dat typisch bij iemand hoort.
Dat idee vormde eigenlijk de basis van het hele project.
Een dag vol verschillende gezichten
De deelnemers kwamen verdeeld over drie tijdsloten. Dat gaf genoeg ruimte om rustig met iedereen te werken. Terwijl ik de ene persoon fotografeerde, ontstonden er ondertussen ook gesprekken tussen de bewoners. Soms met mensen die elkaar al kenden, soms gewoon spontaan.
Dat gaf de dag een gezellige en ontspannen sfeer.
Iedereen die voor de camera kwam was anders. Sommigen hadden nog nooit een professionele portretfoto laten maken en vonden het in het begin misschien wat onwennig. Anderen waren al wat meer gewend aan een camera.
Juist die verschillen maakten het interessant. Je kunt niet iedereen op precies dezelfde manier fotograferen.
Een project voor de buurt
Wat dit project uiteindelijk extra bijzonder maakte, is dat ik het kon doen in mijn eigen wijk.
Fotografie is voor mij niet alleen iets wat ik voor mezelf doe. Ik vind het mooi als ik met mijn camera ook iets kan betekenen voor anderen. Met De Gezichten van Buitenhof kon ik mijn interesse in portretfotografie combineren met iets terugdoen voor de plek waar ik zelf woon.
En misschien is dat wel wat ik het meest meeneem uit dit project.
Ik heb nieuwe mensen ontmoet, veel geleerd en vooral veel plezier gehad tijdens het fotograferen. De foto's zijn uiteindelijk meer geworden dan alleen een serie portretten. Voor mij zijn het kleine momenten geworden van de mensen die samen mijn wijk vormen.
Leren werken met studioverlichting
Studioverlichting was voor mij nog vrij nieuw. Voorafgaand aan het project had ik al meerdere keren geoefend met mijn lichtopstelling, waardoor ik gelukkig niet helemaal blanco aan de dag begon.
Toch is oefenen alleen iets anders dan daadwerkelijk verschillende mensen voor je camera hebben.
Bij sommige deelnemers wilde ik vooral zorgen voor een rustig, gelijkmatig belicht portret zonder harde schaduwen in het gezicht. Bij anderen kreeg ik juist meer vrijheid om met het licht te experimenteren.
Dat betekende dat ik soms mijn oorspronkelijke idee moest aanpassen aan de persoon voor me. En eigenlijk vond ik dat juist een van de leukste onderdelen van het project.
Een foto maken is uiteindelijk niet alleen bepalen wat jij als fotograaf mooi vindt. Je werkt ook samen met de persoon die voor je camera staat.
Waar ik nog in wil groeien
Natuurlijk verliep niet alles meteen perfect. Vooral het aansturen van mensen tijdens het poseren is iets waar ik mezelf verder in wil ontwikkelen.
Ik vind het belangrijk dat een pose niet geforceerd voelt, maar tegelijkertijd kan iemand soms juist wat hulp nodig hebben om ontspannen voor de camera te staan. Daar zit voor mij nog een interessante balans.
Het project liet me daardoor niet alleen zien wat ik al kan, maar ook waar ik mezelf verder in wil ontwikkelen.
Bedankt
Ik wil iedereen die heeft meegedaan ontzettend bedanken voor het vertrouwen en de openheid. Voor sommigen was het misschien maar een kort moment voor mijn camera, maar voor mij maakte iedere deelnemer het project bijzonder.
De Gezichten van Buitenhof is voor mij een eerste stap in het verder ontdekken van mijn eigen manier van portretfotografie.
En wie weet is dit niet het laatste project dat ik in mijn eigen wijk maak.
Reactie plaatsen
Reacties